පිළිස්සුම

පිලිස්සෙන්නේ නුඹද
නැතිනම් ඒ මගේ හිතද?

පහන

නිවී ගිය පහනකි
පෝය දුර දැයි
කල්පනා කරන

අම්මා

කළු අත් බෑගයකි
බලි කුරුටු සිතුවම් ඇති
අම්මා යැයි ලොකුවටම ලියන ලද




 

වන්නම

විසික් උන ගිනි අඟුරකට
වෙනස් කල හැකිද වන්නම ?

නුඹට ඕනෑ හැටියට

තවරමි වත්සුණු
නුඹ කිව්ව විදිහට
එපා කිව් අංජන
දමමි කුණු කුඩෙට
ගිල්වමි නිල් දෙනෙත
කළුපාට උපැසියක
මේ ඉතින් මම
නුඹට ඕනෑ හැටියට

මකරු

හඳුනන මකරුන් ය
බැල්මකින් ගිනි දල්වන
මම 
ගිනි නිවනු නොහැකිව
ළතැවෙන

මල්

“රෝස“ වෙනවට වඩා අමාරුයි
“පිච්ච“ වෙන එක
 “ඇන්තූරියම්“ ගනන් උස්සන්නේ බොරුවට
 “කඩුපුල්“ වෙනමම කතාවකි
  ඉක්මනින් ඉවරවෙන